Wyzwania z pisania

Ćwiczenie 7. Bohater w akcji

Czy wiecie, jak ciekawie zaprezentować bohatera opowiadania? Jak go przedstawić, żeby czytelnik poznał go, jak dobrego przyjaciela, ale żeby nie zanudzać długimi opisami? Dzisiaj postaram się podpowiedzieć Wam, jak to zrobić.

Bohaterowie książek i opowiadań są jak prawdziwi ludzie – cieszą się, złoszczą, smucą, mają swoje wady i zalety. Mają jakieś cechy charakterystyczne, dzięki którym się wyróżniają. Ale żeby wiedzieć jacy są, musimy ich poznać.

Wyobraź sobie, że masz koleżankę Zosię. Ty i inni jej znajomi wiedzą, jaka jest, ponieważ widzieli jej zachowania w konkretnych sytuacjach. Tak samo powinno być z Twoimi bohaterami.

Zosia nie ma na czole przyklejonej kartki ze swoją charakterystyką: „lubi żartować i często się uśmiecha, chętnie pomaga innym i zawsze nosi ze sobą czerwony plecak”.  Więc nie przypinaj takiej karteczki bohaterowi w swoim opowiadaniu. To znaczy – nie pisz jego charakterystyki na początku historii. Daj nam go poznać stopniowo.

Zamiast pisać, że Piotrek lubił zmyślać i miał bujną wyobraźnię, był opiekuńczy w stosunku do swojej młodszej siostry itp. lepiej pokazać to w konkretnych scenach.

Przykład

Zamiast napisać po prostu: „Piotrek lubił zmyślać i miał bujną wyobraźnię”, lepiej napisać konkretną scenę, która to pokaże. Na przykład taką:

„Zaskrzypiała podłoga w korytarzu i Piotrek wyrwał się z zamyślenia. Zobaczył, że Julka, jego młodsza, pojawiła się w drzwiach. Od razu widać było, że coś jest nie w porządku. Miała smutną minę i łzy w oczach.

– Co się stało? – zapytał Piotrek.
– Boję się.
– Czemu?
– Mama wyszła – powiedziała cichutko dziewczynka. – I jestem sama.
– Nie jesteś sama. Jesteś ze mną – Piotrek zaprosił ją gestem ręki do środka. – Czego się boisz?
– Potwora…
– Nie masz się czego bać. Mój potwór powiedział, że przypilnuje twojego, żeby ci nie dokuczał.
– Co? Jak to? – dziewczynka nie za bardzo rozumiała, co Piotrek ma na myśli.
– Każdy ma swojego potwora, nie wiedziałaś? Twój jest jeszcze mały i cię nie słucha. Dlatego czasem cię niechcący przestraszy, bo rozrabia. Ja mojego już wychowałem. Jest bardzo miły i obiecał, że popilnuje twojego potwora, żeby ci nie dokuczał. Nie masz czego się bać.
– Naprawdę? – Julka lekko się uśmiechnęła.
– Naprawdę. Daję słowo starszego brata, że żadne potwory nie będą ci dokuczać.”

W tej scenie bardzo dobrze widać, że Piotrek ma bujną wyobraźnię i jest opiekuńczy w stosunku do młodszej siostry.

Wyzwanie

Czy znasz Ryjka z Muminków? Pomyśl, jakie są jego charakterystyczne cechy? Wybierz jedną lub dwie i pokaż je w jego zachowaniu, w konkretnej sytuacji.

Wyobraź sobie, że Ryjek siedzi nad rzeką z Muminkiem i nagle przybiega Mała Mi, która krzyczy, że do Doliny Muminków przypłynęli piraci. Co robi Ryjek? Jak się zachowuje? O czym myśli? Co czuje? W scenie możesz przytoczyć dialog, ale nie jest to konieczne. 

Aby dodać komentarz poniżej, nie musisz wpisywać adresu email ani strony internetowej. Możesz użyć wymyślonego pseudonimu zamiast imienia.

Jeden komentarz

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.